'Tenten maken' in Zimbabwe

bron: Kracht van Omhoog


52e jaargang - nummer 3 maart 1988


Onlangs verhuisden ze in verband met een nieuwe baan, twee jonge mensen: Saskia en Philip Blom. Op zichzelf zo bijzonder niet. Of het moest zijn dat ze zich buitenslands vestigden - in Zimbabwe, het vroegere Rhodesie. Maar ook dat is op zichzelf niet nieuw. Het komt in ons landje immers nogal eens voor dat jonge mensen in verband met hun carrière een paar jaartjes in den vreemde door moeten brengen. Uitgezonden door een multinational misschien. Of werkzaam wellicht voor een of ander ontwikkelingsproject in de derde wereld - zoals dat ook bij Saskia en Philip in Zimbabwe het geval is. Zij als verpleegster, hij als arts. Het bijzondere van Saskia en Philip is de geestelijke invulling die ze willen geven aan het contract dat ze sloten om daar vier jaar in de binnenlanden aan een ziekenhuis verbonden te zijn. Ze zien duidelijk in de taak waar ze voor tekenden een opdracht van de Heer voor hun leven - om toch op de een of andere manier een stukje zending te bedrijven. En dat is door en door bijbels. Denk maar eens aan de apostel Paulus, die jarenlang in de stad Korinte 'gewoon' zijn beroep als tentenmaker uitoefende en tegelijkertijd met zijn roeping voor het werk van de Heer uit de voeten wist te komen. Precies zo willen ook Philip en Saskia het doen! Ooit lieten de beide jonge mensen zich duidelijk door dit verlangen leiden bij de keuze van hun beroep. Toen Philip, heel jong al, besloot om arts te worden, was het vanwege de grote mate van intermenselijk contact dat dit beroep te bieden heeft. En de mogelijkheid die daarin ligt om er de boodschap van de Heer aan velen kwijt te kunnen. Ook Saskia verging het zo. Ze verkoos het verpleegstersberoep om hetzelfde motief. Toen ze enkele jaren geleden Philip leerde kennen, was het ook dit gezamenlijke ideaal dat hen samenbond. In hun 'thuisgemeente' Zaandam is men blij met dit stel. Wat voorganger Piet Waljaard betreft, mogen er meer jongelui op die manier de wereld intrekken. Hij vindt dat volle-evangeliegelovigen in gemeenten op een creatieve manier moeten zoeken naar mogelijkheden om zending te bedrijven. Oat behoeft niet altijd door 'carriere-zendelingen' te zijn, dat kan ook door 'kortverbanders' of door 'tentenmakers' worden gedaan. Als gemeente staan ze in Zaandam dan ook volledig achter de twee uit hun midden die naar Afrika vertrokken. Niet in organisatorische zin misschien, maar wel in geestelijk opzicht! Al was het maar dat deze twee gemeenteleden terecht komen in een land dat in diepe duisternis is gedompeld - geestelijk geknecht door voorouderverering, animisme en zwarte magie. Geestelijke ondersteuning kunnen ze best gebruiken. Uitgezonden door 'Dienst over grenzen', komt het paar met rijkssteun terecht op een afgelegen zendingspost van de Zweedse, Lutherse kerk in de bush van Matabeleland. Voor de komende vier jaar zal hun verblijfplaats een klein dorpje zijn met een ziekenhuis, middelbare school, kerk en nog wat huizen op de 'compound'. Er zal voor Philip en Saskia heel wat te doen zijn in de polikliniek waar dagelijks zo'n driehonderd patiënten op bezoek komen. Op de afdelingen van het ziekenhuiscomplex zal heel wat voor hen te doen zijn: patiëntenzorg, bevallingen en operaties. Naast het vele werk dat Saskia en Philip in hun beroep te doen krijgen, hopen ze ook iets vanuit hun geloof te kunnen doen. Dat ze als volle-evangeliegelovigen zich in moeten voelen in de sfeer en de opzet van het zendingswerk van de Lutherse kerk, daar hebben ze zo'n moeite niet mee. 'Je geloof is niet iets dat je naar believen in een koffertje wegstopt of het er uit haalt om het te presenteren. Je geloofsovertuiging is iets dat in je zit, dat deel van jezelf is. En dan komt het er vanzelf wel uit!' Philip en Saskia zien het beroep dat ze gekozen hebben als hun roeping. En daar kan nog veel uit voortkomen. Hun verwachting is dat het niet bij 'tenten maken' zal blijven, maar dat de Heer hun de weg zal wijzen om zich verder te ontplooien in hun dienst aan het Koninkrijk.